Zen is opendoen bevat een selectie van zeventig columns die Dick Verstegen schreef tussen 2002 en 2017. Hij schreef ze als columnist voor o.a. het boeddhistisch kwartaalblad Vorm & Leegte, het Boeddhistisch Dagblad, Centrum Waerbeke, het Han Fortmann Centrum en de Wijkkrant van Nijmegen-Oost. Zijn columns wijzen zonder uitzondering naar het mysterie van het leven en geven blijk van bewogenheid en overgave, maar de lichte toets ontbreekt nooit. Ze gaan over zeer uiteenlopende onderwerpen, zoals: lente, de ware stem van je hart, compassie, ontroering, woorden, de dood van zijn vrouw, de kathedraal van Royan, het windorgel in Vlissingen, liefde, boeddhaschap, bedelen, emoties, relaties, management, overgave, gedachten, Nepal, leerling zijn, theekommen, zijn vader, stilte, licht en opendoen.
Uit zijn columns blijkt hoezeer hij zich ervan bewust is dat zenboeddhisme geen mening is, maar een non-duale zienswijze. Non-dualiteit is zien dat de dualiteiten geen hindernissen zijn voor een bevrijd bestaan. (...) zo te spreken of te schrijven dat het mysteriekarakter onaangetast blijft. Wat mij betreft is Dick hierin volkomen geslaagd. Hoe hem dit gelukt is, is mij een raadsel. Misschien wel dankzij zijn grote liefde voor de taal die spreekt uit elke bladzijde van deze verzameling literaire miniaturen.